TERUG

IN-CARNATIE


Ann Phillips, IN-CARNATIE


Gebarsten WIT
Schilfers
Ze vallen in ’t oneindige gevoel
Pijnlijk tergend
Alsof er geen vaste grond bestaat
IN-DIEP
In die diepte wordt WIT
Zo uitgerekt en gekreukt
En zichtbaar

Zoals

Een gebroken schelp
Stukjes
Ze zweven in ’t bodemloos gevoel
Rakelings naast de aarde
Wel vermoedend van wat er is
IN-ZICHT
Gekeerd in dit zicht
Wordt WITWIT
Zo fel en gekleurd
En levend

Ooit

Witter dan wit
Licht
Vallend en eindelijk ontvangen
In ’t Orange zand
Zoals een moeder haar kind draagt
IN-NIG
In-leven
Wordt de gebarsten schelp
Zo zacht en transparant
Geboren

IN-ZICH(t)
UIT-ZICH(t)

Ann Phillips
10 november 2009